درباره نویسنده
فدائی ولایت

این وبلاگ به احترام و به یاد تمامی شهدای عزیز و عظیم ایران اسلامی، بویژه با گرامی داشت یاد و خاطره شهید بزرگوار، شهید "هرمز کیائی وسکوئی" ایجاد شده است. شهیدی که در شهریور ماه سال 1365، در عملیات کربلای 2، در منطقه عملیاتی حاج عمران و به عنوان یکی از مسئولین واحد تخریب دعوت حق را لبیک گفته و به خیل عظیم شهدا ملحق شده است.

منوی اصلی
مطالب پیشین
دوستان من
آرشیو مطالب
صفحات اختصاصی
ابر برچسب ها
امکانات دیگر


» شهيد هرمز كيائي

سلام بر تو که مروارید خاطرات همیشه زنده شهامت و استواری را در صدف جانت پرورانده ای

عشق الهیت را  ، قلب آسمانیت را  می ستایم  و از خداوند می خواهم که فرزندان این مرز همیشه سربلند پاسدار خوبی برای ارزشها یی باشند که تو پایدار ساختی

هفته بسیج بر بسیجیان همیشه بیدار مبارک

بسیج, شهدا, دل نوشته

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۳٠ساعت ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ   

در آغاز طلوع اسلام، نجران تنها منطقه ‏مسیحى نشین حجاز بود که به عللى از بت پرستى دست کشیده، به‏ آئین مسیح گرویده بودند. رسول اکرم (ص) به موازات مکاتبه با سران ‏دولتهای جهان و مراکز مذهبى، به منظور دعوت نجرانیان به اسلام نیز، نامه اى به اسقف آن شهر نوشت. نمایندگان پیامبر وارد نجران شده و نامه پیامبر (ص) را به اسقف نجران دادند، که مضمون آن چنین است:    «به نام خداى ابراهیم و اسحاق و یعقوب; از محمد فرستاده خدا بسوى اسقف نجران. خداى ابراهیم و اسحاق و یعقوب را حمد و ستایش مى‏کنم و شما را از پرستش بندگان به پرستش خدا دعوت ‏مى‏نمایم. شما را دعوت مى‏کنم که از ولایت ‏بندگان خدا خارج شوید و در ولایت خداوند وارد آیید; و اگر دعوت مرا نپذیرفتید، باید به حکومت اسلامى مالیات و جزیه بپردازید در غیر این صورت، به‏ شما اعلام خطر خواهم کرد.»

    اسقف پس از قرائت
نامه براى تصمیم ‏گیرى؛ شورایى مرکب از شخصیتهاى بارز مذهبى و غیر مذهبى تشکیل داد. یکى از افراد طرف مشورت ‏«شرجیل‏» بود که به عقل و درایت و کاردانى معروفیت داشت. وى‏ گفت:

اهل بیت (ع)

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۳٠ساعت ٥:٥۳ ‎ق.ظ   

فدایی انقلاب،استخون زیر خاک

 نشونه ی هر جوون، شده فقط یه پلاک

 بعضیا توی دریا، موندنو بردشون آب

 کوسه اومد خوردشون، رفتند به عالم خواب

 یکی رسید به خشکی، یواش یواش می دوید

 موشک اومد تو پاهاش، نشست و گِل می جوید

 یکی که پیدا شده، استخونش رو ماشه

 خوب که نگاه می کنی، دست نداره، پاهاشه

تفنگشو که دیدیم، خشابشو کشیدیم

 تیری نبود تو خشاب، مقاومت رو دیدیم

 یه بچه توی کوچه، از صبح میاد میشینه

 آخه مامان گفته بود، راهش فقط همینه

 بابا میاد به خونه، اگه تو رو ببینه

 که بس نشستی اینجا، داری میشی دیوونه

 زمونه بدجور شده، شهید شده یه بازی

 جنوب که وقتی میریم، همه میشن ناز نازی

 با عینک آفتابی، یواش میرن رو خاکی

 خاک نشینه رو لباس، وای چه دلای پاکی

 از شهر بگم براتون، همه شدن یه پرگار

یکی شده سوزنُ، یکی شده طلبکار

دین هم شده بازیچه، چماق دستِ مردم

 میون جنگ و دعوا، پوشش هستِ مردم

 یه جا تفحص شده، چند تا کیسه پر شده

 از روی شادی و غم، چشا پر از دُر شده

 یکی میگه به مادر، واست جوون آوردیم

 طابوتا رو وا نکن، کمی بی جون آوردیم

 انگشتر و با انگشت، حلقشُ جا گذاشتیم

 استخونا جا به جا، دست و جا پا گذاشتیم

 تقصیر ما نیست بابا، جوون قدش خمیده

 جوونای اون زمون، دیگه کسی ندیده

 باکری ها همتُ، تو قصه ها شنیدیم

خرازی و آوینی، مثل اونا ندیدیم

منم فقط ادعا، هیچکدومو ندیدم

 چیزایی که شنیدم، نقاشیشُ کشیدم

 نقشِ یه قبر گمنام، همون شهیدِ پَر پَر

نشونه ی قبرشم، پیرو خط رهبر

شهدا, شعر

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢۸ساعت ۳:٤٦ ‎ب.ظ   

شهادت، عبور از گلواژه های گریه جوش است و زیستن در زلالی ته نشین شده در لحظه های هستی بخش و جرأت زا.

 

شهادت ، شوریدگی است و شیدایی.

 

شهادت شروع سبزترین حادثه هاست. شهادت ، شوریدگی شکوفه پوشان است .

 

شهادت ، عزم عبور از هرگز است و اراده زیستن در آتش و خون.

 

 

شهدا, دل نوشته, دفاع مقدس

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٧ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ   

منم عمار همون بچه بسیجی

                                             زخاک فکه و فاو دوعیجی

همون سینه زنی که میره هیئت

                                            کلاس عشق بازی با ولایت

همونی که شنیده أین عمار

                                           دلش آتیش گرفته از غم یار

نوشه نامه ای از جان به جانان

                                           به نام حق تعالی رب منان

سلام مولای من سید علی جان

                                           سلام ای رهبرم ای قلب ایران

سلام ای قوت دلهای خسته

                                       بگو مولا دلت از چه شکسته؟!!!

بگو آقا که دلها بی قراره

                                      چشا رو گونه های شبنم می کاره

بگو آقا فقط با یک اشاره

                                        که غصه دلارو کرده پاره

من عمار دارم خونه به خونه

                                         میگم از مکر شورای زمونه

ازون فتنه گران انتخابات

                                       که میدون اومدن با شال سادات

جسورانه دل رهبر شکستین

                                       خیال کردین که در کوفه نشستین؟

علی 70 میلیون یار داره

                                        هزاران مالک و عمار داره

چه سلمانها به دورش در طوافن

                                        چه شمشیرها به اذنش در غلافن

فقط کافی است تا با یک اشاره

                                         جهان کفر گردد پاره پاره

الا ای رهبرم لب تر کن ای دوست

                                          که جان من گره در پیچش موست

فدایی ات منم عمار آقا

                                          هزاران در هزاران بار آقا

فقط کافی است لب برگشایی

                                         بتازم یک تنه در هر شعاعی

چنان جنگم زعشقت تا شهادت

                                         که صد لیلی برن برتو حسادت

 

امام خامنه ای, شعر, دل نوشته

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٧ساعت ۱٢:۳٦ ‎ب.ظ   

السلام ای غدیر! مَهبَط عشق!
مقصد دولت مسلّط عشق!

السلام ای غدیر! مقصد یار!
وی گل‌افشان ز موج‌موج بهار!

چه بهاری توراست؟ کز خُم تو
مست عشقیم در تلاطم تو؟

تشنگان ولایتیم همه
عطش بی‌نهایتیم همه

لب خشکم ارگ ترَک خورده‌ست
غیرتم بارها محک خورده‌ست

قصه اهل کوفه بودن چیست؟
مست آب و علوفه بودن چیست؟

لب، اگر تر کند علی (ع)، تیغیم
حنجرِ عارفانه تبلیغیم

از ولایت هر آن که دم نزند
نفس از بام صبحدم نزند

 

عید غدیر خم, شعر

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٤ساعت ۱:۱٦ ‎ب.ظ   
صدای زمزمه های حضور رادر میان بغض های هر شبم می شنوم.
ولی تمام جعه های خوب من تهی زآمدنت.
غروب شد،سحر برفت،سکوت آمد و برفت ونم نم سپید اشک روی گونه ام روان،
آمد وبرفت تو باز هم نیامدی .
خسته ام!
ز بهر سالهای بی امان سالهای سبز انتظار وخسته از ستم،از گناه های شیعیان وباز هم...
وجمعه جمعه ندبه ام وندبه ندبه اشک وآه وباز هم ...وبازهم...وباز هم نیامدی.
بیا وبا دوباره بودنت تمام کاش های کاش من تمام کن بیا وباز هم بپاش رنگ عشق 
رنگ آبی حقیقتی را به روی ای کاش های کاش من. دلم بسی گرفته است...بهر سالهای باتو
 بودن ونبودنت،
از تو خواندن وندیدنت،از تو گفتن و... .

خواندنی ترین سروده ی من تا ابد به یاد ماغندنی. سخت ومبهمی انتهای انتها.
در جواب وحل تو وامانده ام.هر کجا می روم هرچه می روم باز هم حضور می باید و ظهور.
بوی عطر سبز پیرهنت عطر خوب آمدنت حسرت دلهای بی قرارمان شده است.
امید روح خفته ام بیا و روشنی بده به قلب های بی قرار. به بغض های بی امان 
به انتظارو انتظار وانتظار..............
امام زمان (عج), دل نوشته

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٠ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ   
ای که فصل آمدنت ، زیباترین فصل زندگانی است وحضورت، گویاترین پیام آشنایی. 
ای که باب خدایی و واسطه فیض ، دریای رحمتی و بی کران مهر.
مارا دریاب!
ما را دریاب که خوب می دانیم این ماییم که در غفلت به سر  می بریم،در غیبت از خود و مولای
 عشق وشما حاضر ترین حاضرانید.
این ماییم که پرده غفلت و زنگار عصیان ، چون خاری در چشمانمان غلتیده و مانع دیدار یارمان 
گشته است.
این ماییم که معرفت شما را کسب نکرده وبدون شناخت ، بانگ عاشقی ویاری سر می دهیم 
غافل از اینکه معرفت شما الفبای عاشقی است وبدون این مهم پا نهادن در میدان عشق ورزی 
کاری بس بیهوده است.این ماییم که شما را در پس پرده غیبت به انتظار نهاده ایم.
آری !منتظر واقعی شمایید که در انتظار ظهور ما از غفلت  وخودیت واز سر در گمی  وحیرت
 نشسته اید.این، ماییم که چونان فرزندانی ناسپاس ،یادی از پدر سفر کرده مان نمی کنیم، 
پدری مهربان که از اعمال ورفتار نابخردانه فرزندانش چشمانش به اشک می نشیند ودل رووف 
وپر عطوفتش از بی مهری ما طوفانی می شود.این ماییم که معنی عدالت را به درستی نمی دانیم ومدینه فاضله ی مهدی را باورنداریم و آن دولت کریمه که عدالت را با تمامی معانیش محقق می سازد ، به خاطر نداریم. آری، اگر به یقین آرمان شهر مهدوی را می شناختیم وباورش می کردیم،آنگاه مضطر واقعی می شدیم و بی تابانه مشتاق آمدنش می بودیم وبرای تحقق آرمانش مهیا می شدیم.
این، مائیم که شما را تنها در دعاهای ندبه و فرج و در آدینه ها که دلهایمان غرق دلتنگی است،
 یاد می کنیم ودر عرصه های دیگر زندگی ، در کار و ازدواج و تحصیل و هزاران هزار لحظه 
دیگر بدست فراموشی سپرده ایم.
پس ای مولای عشق! ما را دریاب!
برایمان دعا کن تا از غیبت به در آییم و زنگار غفلت را بزداییم.
برایمان دعا کن تا جام معرفتت را سر کشیم و مضطردر پی ات باشیم.
برایمان دعا کن که تنها شما را الگوی زندگی خویش قرار داده و از هرچه نا پاکی است!
به دور باشیم.
امام زمان (عج), دل نوشته

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٠ساعت ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ